WARM

Natuurlijk weer op de warmste dagen van juli liep ik weer, samen met mijn vriendin, twee etappes van het Pieterpad. De eerste van Vorden naar Zelhem, met zo’n 28 graden op de teller. De tweede van Zelhem naar Braamt, met uiteindelijk 32 graden op de teller. Van Vorden naar Zelhem liep de route door de bossen, de route van Zelhem naar Braamt veel door open velden en weilanden.
 
De tweede dag zijn we dan ook voor onze doen vroeg vertrokken. Om 8:00 precies zijn we gaan lopen. In het begin was het goed te doen, nog wat bomen langs de kant van de paden en af toe een briesje. Op deze route was wat minder te zien dan op de eerste dag, maar nog steeds veel te bekijken. We stapten flink door, zowel om de ergste warmte voor te zijn, maar ook omdat er, zoals dat heet, zwaar weer op komst was.
 
Onderweg kwamen we twee dames tegen, Lot en Ella, zittend op een bankje. Ze liepen ook het Pieterpad, althans een van de twee, de andere dame liep zo maar twee dagen met haar mee. Ze liepen ook niet het Pieterpad volgens de geijkte route, maar maakten ook uitstapjes naar nabijgelegen bezienswaardigheden en pakten dan ergens anders de route weer op. Ze verlieten als eerste weer het bankje en dreutelden verder, zodat wij ze vrij snel weer hadden ingehaald en ze uiteindelijk ver achter ons lieten.
 
Het café waar we even wilden gaan zitten voor een sanitaire stop en een kop koffie, was verdummele dicht! Omdat de eerstvolgende gelegenheid toch nog wel een eindje verder was, zijn we toch even gaan zitten om even te verkoelen en wat water te drinken. Na een uurtje wandelen door de lanen kwamen we bij het rustpunt in, heel toepasselijk, Warm. Een toffe pleisterplaats met koffie, thee en water, en gelukkig een wc. Heerlijk fris onder een afdak en onder de parasol. Met naast ons een drietal ezels en een pony.
 
Bij de B&B had ik broodjes meegenomen en die peuzelden we op, wegspoelend met wat water. Ook de dreuteldames kwamen aan. Ze hadden wel zin in koffie. Ella ging koffie maken. Ze kookte het water, deed een flinke schep koffiepoeder in elk kopje en gooide daarover het kokende water. Dat was geen succes, het was namelijk geen instantkoffie, maar echte gemalen koffie.  Een nieuwe poging op de ouderwetse manier met filter en kan smaakte beter.
 
De wc was, volgens de uitleg op het informatieblaadje, ver achter het huis. Tussen vier blaffende honden door liep ik er naartoe. Het bleek een ouderwetse plee te zijn. Een viezig houten keetje, met een soort kist met een rond gat bovenin en daarboven een deksel. Het gebruikelijke hartje in de deur ontbrak, net als papier.
 
Na even het geheel te hebben aanschouwd, bedacht ik dat ik het nog wel een tijdje kon ophouden, of anders dan maar met de billen bloot. Het was toch warm!