Huttendans

Onze cruise naar de Canarische eilanden was weer een feestje. Lekker helemaal verzorgd. Wel was het schip wat ouder en kleiner. Wat betekende dat er minder winkels waren, minder keuze in het aanbod van de keuken en er een kleinere sportzaal was. Edoch ruim voldoende om je een celebrity te voelen. Het prachtige weer van plus minus 25 graden speelde natuurlijk ook mee.
 
Wat wel jammer was in het begin, was onze slecht geïsoleerde hut. De eerste keer dat we terugkwamen in de hut was het behoorlijk gehorig, luide stemmen en muziek en vooral de bassen in de muziek drongen goed door. Dit lawaai duurde tot 02.30 uur. Daarna werd het stil en konden we eindelijk slapen. Het geluid kwam van de verdieping boven ons. Bij inspectie bleek onze hut direct onder het muziekpodium op het zevende dek te liggen. Entertainment en livemuziek van 22:00 – 02:30 uur!
 
Hier moesten we wel iets aan doen vonden we, anders hadden we wel erg korte nachten. De reisleidster aan boord, aan wie we raad vroegen, vroeg ons eerst of we twee aparte bedden hadden, want dan zouden we kunnen ruilen met twee oudere dames. Één van de twee was blijkbaar ’s nachts nogal wild, vandaar die aparte bedden. Dat hadden we niet! ze gaf ons toen het advies het te melden bij de receptie. De dame van de receptie gaf aan dat we hen moesten informeren zodra de herrie begon, zodat ze konden checken hoe erg het was.
 
De tweede avond was het echt nog veel erger. Naast de muziek en de bingo was er ook een groep flamencodansers actief. Het leek alsof er een kudde olifanten door onze hut denderde! We belden direct de receptie en na enige tijd kwam er een medewerker in een pak luisteren of onze klacht gegrond was. Hij knikte meelevend en zei: “I inform the reception”. De volgende ochtend wij naar de receptie, die helaas nog van toet nog blaas wist, maar wel aangaf dat er nog een hut vrij was op dek vijf, of we wilden kijken? Tuurlijk.
 
Bij de hut op dek vijf aangekomen was wel heel duidelijk de motor van het schip te horen, ik vroeg me wel even af of…, maar mijn man dacht dat geluid juist geruststellend was en het gebrom juist de slaap bevorderde. Dus wij alles over gehuisd en geïnstalleerd op dek vijf. Een ramp, werkelijk een ramp. De motor produceerde niet een gelijkmatig slaap makend geluid, maar een onduidelijk gebrom en gekreun en niet alleen ‘s avonds, maar de hele dag door. Dat betekende niet slapen, echt de hele nacht niet.
 
Dus wij weer naar de receptie! We konden terug naar onze eerste hut op dek zes onder het podium, zeker te verkiezen boven deze hut, echter… We wisten dat de hut van de woelende dames ook vrij was en gaven dat aan bij de receptie. De medewerker gaf sputterend en met enige tegenzin, omdat het een upgrade was, toestemming om te verhuizen naar deze hut.
 
Wij betraden onze derde hut, onze upgrade met een kajuitraampje, en hebben de rest van de reis goed en in alle stilte kunnen slapen.